B-Z: Giant Creature Feature

Dinosauriërs, de uit de kluiten gewassen reptielachtigen uit het Jura en Krijt, mogen dan wel 65 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven, de filmindustrie houdt onze fascinatie voor deze prehistorische reuzendieren springlevend. Hollywood verfilmde de roman van Arthur Conan Doyle, The Lost World, in 1925 maar het is vooral King Kong uit 1933 die in het collectieve geheugen gegrift staat. De Japanse filmstudio Toho stond in de jaren vijftig aan de wieg van de Godzilla franchise en liet menig monster uit het stenen dan wel atoomtijdperk op het publiek los, al dan niet met de hulp van een buitenaardse subplot. Of ze nu teruggevonden worden op een onbekend eiland of een verloren continent, gemuteerd door nucleaire proeven of opnieuw tot leven gewekt door genetische manipulatie, geen science fiction kunstgreep is te min om de vervaarlijke beestjes opnieuw op het grote scherm te laten opdraven. Geen computer geanimeerde Spielberg spielerei, maar twee heerlijk nostalgische creature features vanuit de tijd dat monsters door stop motion en kleianimatie werden vervaardigd of een acteur in een rubberen pak.

19:00
The Land That Time Forgot
Kevin Connor, UK/USA, 1975, 90’, tweetalige ot

Een B-avonturenfilm gebaseerd op een verhaal van Tarzan auteur Edgar Rice Burroughs over een Nazi U-boot en een geheimzinnig tropisch eiland vol dinosauriërs en Neanderthalers. Matinee entertainment van de bovenste plank!

21:00
Destroy All Monsters (Kaijû sôshingeki)
Inoshiro Honda, Japan, 1968, 89’, engelse versie

Een spannende back catalogue van alle monsters uit de Toho stal:  Godzilla, Rodan,  Mothra, Anguirus, Gorosaurus, Manda,  Kumonga Varan, Baragon en Minya, om er maar een paar op te noemen !

B-Z: TOAST CANNIBAL

Regisseurs Ruggero Deodato en Joe D’Amato hebben de grenzen van de goedkope Italiaanse genre cinema verlegd met hun hang naar uiterst subversieve en sensationele onderwerpen. Eerstgenoemde staat bekend om zijn kannibalenfilms, met als meesterstuk Cannibal Holocaust. Ultimo Monde Canibale is zijn eerste poging om de klassieke verhaallijn van een exotische avonturenfilm op te smukken met schokkende scènes die zogenaamd waarheidsgetrouwe uitbeeldingen zijn van het alledaagse leven bij primitieve kannibalenstammen. Van gruwelijke dierenoffers tot bizarre inwijdingsrituelen: alles wordt overgoten met een pseudo-antropologische saus.
Joe D’Amato van zijn kant is berucht omwille van zijn voorliefde voor horror en pornografie. Anthropophagus is een absoluut hoogtepunt van de gore cinema en bevat enkele klassieke scènes die D’Amato de bijnaam “D’Amato Ketchup” zouden opleveren! In de rol van de mensenetende moordenaar herkennen we George Eastman, dé ster van de Italiaanse post-apocalyptische films uit de jaren 80…

19:00
Ultimo Monde Canibale
Ruggero Deodato, Italië, 1977, 92’, tweetalige ot

Deodato verlegde de grenzen van het genre in deze bloedstollende kannibalenfilm over twee ingenieurs die met hun vliegtuig crashen in de jungle en achtervolgd worden door een bende hongerige autochtonen.

21:00
Anthropophagus
Joe D’Amato, Italië, 1980, 79’, tweetalige ot

Een groep toeristen strand op een eiland dat op het eerste gezicht onbewoond is, tot ze achtervolgd worden door een psychopatische killer. Groteske horror, overgoten met hectoliters bloed.

SEXPLOITATION EXTRAVAGANZA

Een thematische double bill voor de prijs van één ticket!

Sexploitation is een vlag die vele ladingen dekt, van de “nudie-cuties” en de Russ Meyer of Doris Wishman films uit de jaren 60 tot de Europese erotische horror sleaze van een Jess Franco of Jean Rollin. Het zijn films waar de verhaallijn grotendeels in functie staat van het etaleren van seksuele situaties en gratuit naakt, maar het zijn geen hardcore porno prenten. Dus wel schaamhaar, billen en borsten, gefrunnik en gehijg, maar geen erectie noch penetratie. Dat één en ander resulteert in hoogst bizarre films, is in de context van B-Z alleen maar een plus.

19u00

In Sept Femmes pour un sadique, ook wel bekend onder de titel Les week-ends maléfiques du comte Zaroff, beleeft de sadistische graaf Boris Zaroff (!) intens genoegen aan het martelen van naakte jonge vrouwen op zijn afgelegen landhuis. Deze zelden vertoonde sexploitation film, één van de weinige Franse films die ooit door de censuur werden verboden, is niets minder dan een compleet foute film met een volslagen onbegrijpelijke plot, gedraaid door een mistige lens en vol idiote erotische sequenties. Dit is Franse “cinéma bis” met een grote B!

21u00

Naked Came A Stranger, een spitante sekskomedie over ontrouw binnen een getrouwd burgerkoppel, is een onterecht minder bekend gebleven erotische prent van Amerikaans filmmaker Radley Metzger. Hij was erom bekend dat hij een zekere vorm van elegantie en chic bracht in de sexploitation cinema met films als Camille 2000, The Lickerish Quartet en Score. Zijn handelsmerk zijn somptueuze sets, uitgekiende scenario’s over seksuele decadentie en verleiding en ongewone camerastandpunten die men meer zou verwachten in een Europese avant-garde prent. Omwille van de combinatie van visuele flair en geestige humor, wordt Metzger ook wel de Ernst Lubitsch van de sexploitation film genoemd.

CHEZ TOIT: OUT LOUD! #2

In juni laten we het zomerterras van de Beursschouwburg voor de tweede keer op rij zinderen met het gratis filmprogramma OUT LOUD, een samenwerking met vzw Marcel! De even pittige als bonte selectie van acht rockumentaires, concert- en fictiefilms telt maar liefst vijf Belgische premières. En alsof dat nog niet genoeg swingt, gooit de Beursschouwburg er daar met OUT LOUD! Live nog eens acht avontuurlijke dakconcerten bovenop, met ook hier een paar eerste Belgische optredens.

*** FILMS***

ALL TOMORROW’S PARTIES
JONATHAN CAOUETTE
(UK, 2009, 82’, © Warp Films Ltd.)
Belgische première

‘All Tomorrow’s Parties’ is een caleidoscopische reis door het parallelle muzikale universum van het gelijknamige Engelse muziekfestival. All Tomorrow’s Parties ofte kortweg ATP werd in 1999 opgericht als alternatief voor de grote commerciële openluchtfestivals. Geen megastadium of uitgestrekte landelijke weide, maar een meer intieme en sponsorvrije muzikale happening waarbij steevast muzikanten als curator worden aangesteld die vaak uitpakken met verrassende line-ups. Een eclectische schare artiesten zoals Battles, Sonic Youth, Belle And Sebastian, Portishead,  Mogwai, The Gossip, Daniel Johnston en Yeah Yeah Yeahs passeert de revue in deze doe-het-zelf concertfilm. Het gros van het filmmateriaal bestaat immers uit Super8, camcorder en gsm beelden gemaakt door wel 200 amateur-filmers en fans die regisseur Jonathan Caouette (‘Tarnation’) samenbalt in een fascinerende bricollage die perfect het compromisloze anti-establishment karakter van het festival weet te vatten.

Wo 02/06 – 22:00 – gratis

TAQWACORE : THE BIRTH OF PUNK ISLAM
OMAR MAHEED
(CA, 2009, 80’, © EyeSteelFilm)
Belgische première

“I am an Islamist! I am the anti-Christ!” Punkmuziek geïnspireerd op de Koran: het leek een onwaarschijnlijke combinatie tot Michael Muhammad Knight, een jonge Amerikaanse journalist die zich tot de Islam bekeerde, in 2003 met ‘The Taqwacores’ een boek schreef dat een inkijk geeft in de dan nog fictieve wereld van islam-punk. Het boek kende een enorm succes en werd het manifest voor gedesillusioneerde islamitische jongeren die het verhaal van Knight tot werkelijkheid maakten. De Pakistaans-Canadese regisseur Omar Maheed volgt de schrijver en een bonte verzameling hardcore punks op een taboebrekende tournee door de Verenigde Staten, waar ze o.a. de grootste moslim conventie onveilig maken, tot in Pakistan waar de prototypische Taqwacore band, The Kominas, voor het eerst punk in de straten van Lahore ten gehore brengt.

Do 03/06 – 22:00 – gratis

TRIMPIN : THE SOUND OF INVENTION
PETER ESMONDE
(US, 2009, 79’, © Participant Observer)
Belgische première

De kunstenaar/uitvinder/componist Trimpin is een excentrieke kluizenaar die ondanks zijn afkeer van de commerciële kunstwereld toch een reputatie heeft opgebouwd binnen de hedendaagse muziekmilieus en moderne kunstmusea. En dat dankzij zijn uitzinnige muzikale experimenten, geluidssculpturen en kinetische installaties. Filmmaker Peter Esmonde volgde dit creatieve genie over een periode van twee jaar terwijl deze als een volleerde leerling-tovenaar aan een perpetuum mobile machine werkt, een samenwerking op touw zet met het Kronos Quartet rond elektronische en speelgoedinstrumenten en een 20 meter hoge toren van automatische elektrische gitaren in elkaar flanst.

Wo 09/06 – 22:00 – gratis

SCOTT WALKER: 30TH CENTURY MAN
STEPHEN KIJAK
(US/UK, 2006, 95’, © Moviehouse Entertainment)

Indringend portret van een zeer invloedrijk en raadselachtig figuur in de rockgeschiedenis. De documentaire vertelt hoe een posterboy van de swinging sixties (lid van het poptrio The Walker Brothers) het oppervlakkige sterrendom inruilde voor een duister leven vol experimenten waarin drank, drugs en Jacques Brel een belangrijke rol speelden. Zijn transformatie in een geniale, compromisloze avant-garde muzikant wordt becommentarieerd door verschillende collega’s en bewonderaars, onder wie David Bowie, Brian Eno, Radiohead, Marc Almond, Damon Albarn, Dot Allison, Ute Lemper en Jarvis Cocker. En als kers op de taart blikt Walker, die erom bekend staat nooit interviews toe te staan, zelf in alle openhartigheid terug op zijn roerige carrière tijdens de studio-opnamen van zijn album ‘The Drift’.

Do 10/06 – 22:00 – gratis

THE MONKEES : HEAD
BOB RAFELSON
(USA, 1968, 86’, © Raybert Productions)

The Monkees waren indertijd niet echt opgezet met het label “Prefab Four” toen hun televisieserie in 1966 een rage was. Met de hulp van regisseur Bob Rafelson en coproducent-scenarist Jack Nicholson brachten ze een bioscoopfilm uit die een uitgestoken middelvinger wou zijn naar hun eigen imago van gemarketeerde popidolen. Alleen bleek ‘Head’ een compleet geschifte en ongeorganiseerde verzameling slapstick, losse sketches, visuele gags en psychedelische effecten die het publiek van hen vervreemde en finaal flopte aan de kassa. Wat echter toen niet gesmaakt werd, is nu wel spek voor onze bek. Meer dan veertig jaar later heeft deze hallucinerende en cynische sixties trip terecht een cultstatus verworven als onbetwiste klassieker uit het LSD tijdperk.

Wo 16/06 – 22:00 – gratis

JOY DIVISION
GRANT GEE
(UK/USA, 2007, 93’, © Pretty Pictures)

Na een optreden van de Sex Pistols in 1976 vormen vier jonge kerels uit het geruïneerde post-industriële Manchester een band die muziekgeschiedenis zou schrijven: Joy Division. Nauwelijks vier jaar later was het liedje al uit door de zelfdoding van de 23-jarige frontman Ian Curtis. Ondertussen hadden ze niet alleen een unieke sound gecreëerd, maar twee baanbrekende albums geproduceerd: ‘Unknown Pleasures’ en ‘Closer’. Uitgebracht in hetzelfde jaar als de ‘Control’ biopic van Anton Corbijn, is deze documentaire van regisseur Grant Gee nog een stuk indringender en emotioneler. De nooit uitgegeven live footage en geluidsfragmenten, de ongezouten gesprekken met de overgebleven bandleden en de exclusieve participatie van Curtis’ buitenechtelijke liefje, de Belgische journaliste Annik Honoré, maken van deze film een uitzonderlijk document.

Do 17/06 – 22:00 – gratis

OIL CITY CONFIDENTIAL
JULIEN TEMPLE
(UK, 2009, 104’, © HanWay Films)
Belgische première

‘Oil City Confidential’ is een supergestileerd portret van de obscure Britse protopunk en pubrock band Dr. Feelgood, die punk was voor punk überhaupt bestond. De groepsleden groeiden op in de Zuid-Oost-Engelse uithoek Canvey Island, een bevreemdend landschap gedomineerd door de torens van de petrochemische industrie. Beïnvloed door rhythm & blues walsten ze aan het begin van de jaren ‘70 Londen en de rest van Europa plat met een maniakaal tourschema van soms wel meer dan 300 live optredens per jaar. Hun ruige rechttoe rechtaan rock, kortgeknipte haren en goedkope pakken stonden haaks op de tijdgeest van langharige hippies, experimentele prog en opzichtige glam rock. Door inventief en associatief gebruik van archiefmateriaal en fragmenten uit klassieke film noirs, schetst regisseur Julien Temple (van wie we vorig jaar de Sex Pistols-film ‘The Filth and the Fury’ vertoonden) de opkomst en ondergang van de band die Johnny Rotten en Joe Strummer inspireerde zelf een podium op te kruipen, The Ramones als voorprogramma strikte en implodeerde vlak voor punk de wereld veroverde.
Wo 23/06 – 22:00 – gratis

NEIL YOUNG TRUNK SHOW
JONATHAN DEMME
(NL/US/CA, 2009, 82’, © A-Film)
Belgische première

In navolging van ‘Heart of Gold’, is dit de tweede film van regisseur Jonathan Demme’s geplande trilogie over rocklegende Neil Young. Oscarwinnaar Demme heeft niet enkel Hollywoodklassiekers als ‘Silence Of The Lambs’ ingeblikt, hij had in 1984 ook al zijn sporen verdiend met de innovatieve Talking Heads concertfilm ‘Stop Making Sense’. Hij zit Neil Young deze keer zeer dicht op de huid tijdens diens theatertournee ‘Chrome Dreams II’ in 2007. Gedraaid tijdens twee concerten in Philadelphia, is het resultaat een ongepolijst portret van zijn optredens waarin pure akoestische songs worden afgewisseld met zijn bekende elektrische gitaarspel. Young betovert nog steeds zijn publiek met doorvoelde vertolkingen van klassiekers als ‘Cinnamon Girl’, ‘After The Gold Rush’,  ‘Like a Hurricane’ en een formidabele 20 minuten lange versie van ‘No Hidden Path’.

Do 24/06 – 22:00 – gratis

*** OUT LOUD! LIVE – CONCERTS***

WHITE HINTERLAND (US)
(Experimental/avant-pop)

White Hinterland is de naam waaronder de Amerikaanse zangeres en pianiste Casey Dienel haar albums uitbrengt. Die staan vol wonderlijke, etherische en weemoedige avant-pop, discreet opgefleurd met vleugjes live elektronica, dubby effecten en donkere post-goth. Ambiguïteit troef in deze sfeervolle muziek, donker en speels, grillig en associatief als een aflevering van ‘Twin Peaks’. En met een glansrol voor haar dromerige en zeer herkenbare stem die wat tussen Björk en Cat Power in hangt.

Vr 04/06 – 22:00 – gratis

TV BUDDHAS (IL/DE) & HARLEM (US) + DJ STETHOSCOPE STEWARDS (BE)
In het kader van SOUNDBITS, Monthly Sounds of the Underground
(Psychedelic/rock)

Uit zijn mix van psychedelische seventies hardrock, noisy garagerock, stedelijke blues, repetitieve drums en oosterse stemmingen distilleert voorprogramma TV Buddhas een tribale hypnotiserende trancerock. Met hun rauwe, intense en overweldigende live shows maakte het Israëlische duo intussen furore over heel Europa. Headliner is Harlem, een rock’n’roll trio uit Texas. Ze brengen rechttoe rechtaan rommelrock die zelden de kaap van de drie minuten haalt. Hun muziek is de zorgeloze simpelheid  zelve, net als de teksten. Veel stelt het allemaal niet voor, maar plezant is het wel, en het gaat vooruit. A rato van zestien songs per album. Eindelijk een windhoos op ons dak.

In samenwerking met Vk* Concerts

Za 05/06 – 20:30 – gratis

MARY & ME
(pop)

Mary&Me is de band rond zangeres en songwriter Elke Andreas B. en gitarist
Pieter-Jan De Waele. Op hun debuutplaat ‘Songs for Johnny’ vermommen ze hun bezwerende luisterliedjes nu eens als kabbelende pianodeuntjes en lieflijke gezang, dan weer rijten dreigende bassen en vocale uithalen de donkere teksten open. Live komt daar de bravoure bij van een potige rockband die zich ten dienste weet van een heuse vamp. En de nodige distortion. Naast haar muzikale roeping is frontvrouw Elke B(oon) ook nog eens beeldend kunstenaar, auteur en performance-maker. Van een beetje theatraliteit en pose is ze dus niet bang. Het maakt haar live show er enkel sterker op, en zet de sprookjesachtige kwaliteit van een aantal songs mooi in de verf.

Vr 11/06 – 22:00 – gratis

OBLIQ (SE)
(pop)

De zweedse groep Obliq moet het hebben van zijn zorgvuldig geconstrueerde, puntgave songs. De zang van Anders Lagersfort stuurt het geluid nu en dan in de richting van bekende mainstream emo-rockers als Radiohead of een commerciëlere variant ervan als Muse, maar de jongens van Obliq behouden steevast hun Scandinavische cool.  Tussen weemoed en ingehouden romantiek.

Za 12/06 – 22:00 – gratis

TAPE TUM (BE)
(elektronica)

Tape Tum, dat zijn de twee muzikale broers Benjamin en Lieven Dousselare. Al sinds hun prille tienerjaren speelden ze samen of apart in allerlei rockgroepjes. Tot ze de elektronische muziek ontdekten. Daar gingen ze aanvankelijk vooral als makers van soundtracks mee aan de slag, voor kortfilms, performance en theater. Maar uiteindelijk komt rocksterrenbloed toch altijd bovendrijven. En dus kwam er toch weer een echte echte band van. Tape Tum dus, en niet veel later ook een opgemerkte debuutplaat: ‘The Night We Called It A Day’. Daarop geven ze een hoogst persoonlijk elektro-akoestisch muzikaal universum gestalte dat levenslustig heen en weer pendelt tussen de ingetogen rust van Pinback en de geniale gekte van Cornelius.

Vr 18/06 – 22:00 – gratis

SOLANGE LA FRANGE (CH)
(electro-clash)

Oorspronkelijk ging dit Zwitsere trio door het leven als Foxy Boop and the Man with a Sweet Case. Ze waren dan ook nog een duo toen, en Julie Hugo en Tristan Basso, vers afgestudeerd aan de Kunsthogeschool van Vevey, hielden zich vooral bezig met DJ-en. Maar de zin om hun eigen muziek te maken en te spelen bleek te groot. Bassist Luca Manco vervoegde het tot Solange La Frange herdoopte duo, en hun live carrière schoot meteen met grote vaart uit de startblokken. Niet in het minst geholpen door hun pittige elektro-clash mix van techno en elektro en techno, punk en rock. En ook wel door de nogal frivole en opzichtige aankleding van hun live shows. De groep mocht mee op toer met grote jongens als The Kills en The Gossip, en speelde bezuiden Brussel al op menig groot festival. Maar voor België zelf hebben we de primeur.

Za 19/06 – 22 :00 – gratis

NELE NEEDS A HOLIDAY
(pop)

Dit groepje rond Nele Van den Broeck, bijgestaan door Kaatje Spapen en Lisa Smolders, kon het publiek van de Humo Rock Rally finale vertederen met zijn kwispelstaartende mix van gespeelde onschuld en dartele naïvité. Ontwapenende, lichtjes chaotische neo-country lo-fi pop en met veel gretigheid in de tekstuele dubbele bodems. Teksten over iets te verhullende décolletés en het glaasje chardonnay te veel. In Nele van den Broeck haar kop is het altijd lente. Ook wanneer ze de ondeugd preekt, doet ze dat met Lolita-achtige verdokenheid. ‘Too drunk to dream’ klinkt nu eenmaal schattiger dan, welja.

Vr 25/06 – 22:00 – gratis

GENTLEMEN OF VERONA (BE)
(garagerock)

Gentlemen of Verona pakt vooral live bijzonder fors uit met hun ruige woeste mengvorm van indie, garagerock, postpunk en lo-fi noise. De catchy zanglijnen van zangeres en podiumbeest Debby Termonia stuiteren driftig heen en weer tussen de stevige gitaren, pompende bassen en donderende drums! Ja, ook heren kunnen rocken.

Za 26/06 – 22:00 – gratis

www.beursschouwburg.be

Rue A. Ortsstraat 20 – 28

1000 Bxxl

T: 02 550 03 50

B-Z: LETHAL WEAPONS > DE HELDEN VAN RONALD REAGAN

Een thematische double bill voor de prijs van één ticket!

Het presidentsmandaat van Ronald Reagan luidt het einde in van het Nieuwe Hollywood en de grote Amerikaanse productiebedrijven nemen wederom de macht over in Tinseltown. Vanaf dan is het nieuwe motto « Action, action and… action ! ». Met als direct gevolg een nieuw soort helden. De action men van het Reagantijdperk komen recht uit de Californische fitnessclubs gestormd, barsten van het testosteron, dragen steeds een leren broek en zwaaien met een bazooka in de hand (kwestie van de bodycount wat op te drijven). De eerste blockbusters waar de actie overheerst, telkens doordrongen van de slechte smaak die de eighties zo typeerde, zijn een feit.

19:00 Cobra (George P. Cosmatos, USA, 1986)

Sylvester Stallone, naast Arnold Schwarzenegger een groot vertegenwoordiger van het genre, zet zijn beste beentje voor wat betreft politieterreur in Cobra, een emblematische overgeproduceerde foute film die een ontegensprekelijk hoogtepunt is in de carrière van de acteur én voor het productiehuis Cannon Group van de twee neven van Israëlische origine Menahem Golan en Yoram Globus.

21:00 Lone Wolf McQuade (Steve Carver, USA, 1983)

In de tweede film van de avond, Lone Wolf McQuade, brengen wij u de legendarische confrontatie van twee steracteurs van de exploitation cinema, met een bloedstollend duel tussen David Carradine en Chuck “Violence is my last option” Norris die de hele artillerie van het Amerikaanse leger lijken nodig te hebben om hun strijd te beslechten…

Tekst en presentatie: Thomas Jorion

B-Z : VISIOENEN

Een thematische double bill voor de prijs van één ticket!

19:00

Sette notte in nero

Lucio Fulci, Italië, 1976

Sette note in nero is de laatste giallo van Lucio Fulci uit de jaren 70, net voor zijn “zombie” periode die hem eeuwige roem bezorgde. Hij staat op dat moment op het hoogtepunt van zijn zeer eigenzinnige regiestijl en stelt hier een originele giallo-adaptatie van Poe’s The Black Cat voor. De helderziendheid van de heldin bepaalt in deze giallo de narratieve structuur, die voortdurend speelt met de idee van de point of view. En zoals in alle zichzelf respecterende giallo is de muziek (hier van Fabio Frizzi) geweldig, zo geweldig zelfs dat Tarantino haar herbruikte in Kill Bill.

***

21:00

The Immoral Mr. Teas

Russ Meyer, USA, 1959

De visioenen van The Immoral Mr. Teas zijn van een meer ludieke orde: de held van de film kan namelijk alle vrouwen die hem omringen naakt zien! Deze film was het eerste commerciële succes van Russ Meyer, introduceerde het genre van de nudie cutie (een komedie die zo veel mogelijk vrouwelijk naakt wil tonen) en bracht naaktscènes buiten het underground circuit.

VINTAGE FILIPPIJNEN: PULP  EN POLITIEK

In samenwerking met
Filmfestival Open Doek & Cinema Nova

Sinds enkele jaren zijn de Filippijnen weer op de kaart van de wereldcinema geplaatst, niet in het minst door de internationale erkenning van hedendaagse regisseurs als Lav Diaz en Brillante Mendoza. Vanaf de jaren 60 tot de jaren 80 waren de Filippijnen echter meer bekend als het achtergronddecor van Westerse producties zoals Francis Ford Coppola’s Apocalypse Now en goedkope exploitation en drive-in films, genre The Big Doll House.

Hoewel de lokale film output voor het grootste deel onverkend terrein bleef voor outsiders, floreerde wel degelijk een heel energieke maar very low budget filmindustrie. De Filippijnse regisseurs (Eddie Romero is één van de sleutelfiguren) die hun stiel leerden op de sets van de buitenlandse B-films liepen eerst de Amerikaanse voorbeelden achterna. Bloederige westerns, exuberante actiefilms, horror en sentimentele melodrama’s: pure pulp, gedraaid in de plaatselijke Tagalog taal, vierde hoogtij. Toch waren deze rolprenten meer dan pure exploitatie; het waren authentieke en populistische films die zich richtten op de hoop en frustraties van de lagere sociale klassen. Deze specifieke mix tussen entertainment en sociaal-politieke bewustwording is tot op heden het leidmotief gebleven in de Filippijnse cinema.

Vanaf de jaren 70 ziet men een aantal aankomende regisseurs, Lino Brocka is hiervan de bekendste vertegenwoordiger, die buiten de lijntjes van de genrecinema kleurden en stappen zetten in de richting van een sociaal realisme, hoewel vaak nog verpakt als melodrama of film noir. Opvallend is dat deze renaissance gelijktijdig verliep met het installeren van een brutale dictatuur door president Ferdinand Marcos die in 1972 tijdens zijn tweede termijn de staat van beleg afkondigde. Er ontstond een ongemakkelijke alliantie tussen het regime en de jonge generatie filmmakers met als grootste uitwassen filmcensuur, beroepsverbod tot zelfs gevangenname toe. Voor diegenen die bleven filmen was het dansen op een slappe koord waarbij zelfs in commerciële films op een subtiele manier politiek subversieve thema’s werden aangesneden. Het was trouwens de vrouw van de dictator, Imelda Marcos, die een grote poot had in de filmindustrie. Zo was vooral het tonen van armoede op het grote scherm haar een doorn in het oog.

Ook na de val van het Marcos regime in 1986, bleef filmmaken in de Filippijnen een hachelijke onderneming. Tot op vandaag blijven cinema en maatschappij immers compleet verstrengeld in een land waar zelfs het maken van de populaire “bombas” (de zogenaamde goedkope lokale erotische films) een virtuele politieke kruistocht wordt, aangevallen door de alomtegenwoordige katholieke kerk, de staat, en de altijd stringente filmcensuur. In de tegendraadse figuur van Brillante Mendoza lijken al deze spanningvelden zich te verenigen. Begonnen als medewerker aan volkse melodrama’s, doorgebroken met wat eigenlijk een pornoprent voor de homomarkt had moeten zijn (The Masseur uit 2005), omstreden in eigen land omwille van het aankaarten van heikele maatschappelijke thema’s (adoptie, religie, criminaliteit en prostitutie) in films als Fosterchild of Serbis, en bekroond als beste regisseur op het laatste filmfestival van Cannes. Van deze gedreven filmmaker tonen we in avant-première zijn twee nieuwste films: Kinatay en Lola.

***

INSIANG
Lino Brocka, Filippijnen, 1976, 35mm, originele versie met engelse ondertitels, 95 min

Lino Brocka is één van de meest belangrijke regisseurs van de Filippijnse cinema. Hij brak internationaal door met Insiang, de eerste Filippijnse film die vertoond werd op het filmfestival van Cannes in 1978. Gedraaid in de Tondo sloppenwijken van Manila door een neorealistische blik, speelt dit familiale melodrama als een volbloed Griekse tragedie. Het titelpersonage is een jonge vrouw (schitterend vertolkt door Hilda Koronel) die in ellendige en armoedige omstandigheden bij haar alleenstaande en tirannieke moeder inwoont. De spanningen lopen op wanneer de moeder een jongere minnaar in huis neemt die het eigenlijk niet op de moeder, maar op de dochter heeft voorzien. Langzaam raken deze drie personages verstrikt in een maalstroom van jaloezie, lust en wraak.

Lino Brocka had een heel bewogen carrière en moest omwille van zijn openlijke homoseksualiteit, mensenrechtenactivisme en sociaal-politiek engagement –waar vele van zijn beste films van zijn doordrongen- vaak opboksen tegen de autoriteiten en belande meermaals in de gevangenis. Hij kwam om bij een tragisch auto-ongeluk in 1991.

Met dank aan mevrouw Ruby Tiong Tan, producent.

Open Doek  30.04 18:00
Cinema Nova 02.05 20:00
***

WEIGHED BUT FOUND WANTING  (TINIMBANG KA NGUNIT KULANG)
Lino Brocka, Filippijnen, 1974, Betacam, originele versie met engelse ondertitels, 126 min

Junior is een geprivilegieerde jongeman die leeft in een klein en uiterst devoot katholiek dorp. Zijn vader is een rokkenjager, zijn moeder een materialistische feeks. Steeds meer vervreemd van zijn familie en gedegouteerd door de hypocrisie van de dorpelingen, begint hij op te trekken met Berto, de lokale lepralijder, en Kuala, een halfgekke vrouw die getraumatiseerd is door een ongewilde abortus. Junior tracht het leven van deze marginalen te verbeteren, pogingen die echter allemaal op niets uitlopen en uitmonden in een onvermijdelijke tragedie…

Samen met scenarist Mario O’Hara levert regisseur Brocka een ijzersterke morele vertelling  over sociale onrechtvaardigheid. Het bijtende commentaar op de verdorven kanten van de menselijke natuur zijn op meesterlijke wijze verpakt in een meeslepend en bijwijlen episch melodrama. Lino Brocka inspireerde zich voor deze film op zijn geboortedorp en zijn wedervaren als Mormoons missionaris in Molokai. De film was een enorm kassucces in de Filippijnen en lanceerde de nieuwe maatschappelijk bewogen cinema beweging van de jaren 70.

Open Doek 01.05 20:00
Cinema Nova 08.05 19:00
***

BOATMAN
Tikoy Aguiluz, Filippijnen, 1984, Betacam, originele versie met engelse ondertitels, 110 min

Felipe is een jonge veerman die de toeristen tot aan de rand van de watervallen van Pagsanjan voert. Wanneer hij op aanraden van een vriend naar de hoofdstad Manilla vertrekt, raakt hij er verzeild in de seksindustrie als “torero”, de mannelijke helft van een koppel dat live optredens doet in groezelige nachtclubs.

In de jaren 80 werden in de Filippijnen onder de noemer “bomba” een rits erotische films uitgebracht die expliciete seksuele handelingen lieten zien. Samen met slapstick komedies, waren de “bomba’s” het populaire escapisme bij uitstek tijdens de laatste jaren van repressie en sociaal-politieke onrust onder de Marcos dictatuur. Enkele regisseurs, zoals Tikoy Aguiluz, slaagden erin om ook in deze vorm van populistisch entertainment de problemen van armoede, misdaad en geweld onder het corrupte regime aan te klagen. Met zijn onthutsend portret van een ambitieuze jongeman die over lijken gaat om succes te bereiken, legde hij bovendien het virulente machismo bloot dat typerend is voor de patriarchale Filippijnse samenleving.

Met dank aan het Koninklijk Belgisch Filmarchief
Opgelet: Kinderen Niet Toegelaten / 16+

Open Doek 01.05 22:00
Cinema Nova 15.05 22:00
***

FOR YOUR HEIGHT ONLY
Eddie Nicart, Filippijnen, 1979, Betacam, engelse versie, 88 min

Een James Bondpersiflage met een 83 centimeter grote dwerg? Dit kan alleen maar in de Filippijnen thuishoren, een land dat in de jaren 70 tal van buitenlandse exploitation filmproducties heeft zien neerstrijken, zoals de Women-in-prison prenten van de legendarische Roger Corman studio. Maar wanneer een Filippijnse regisseur zelf achter de camera staan, is het resultaat zo mogelijk nog uitzinniger.

Filmmaker Eddie Nicart pakte in 1979 uit met een verhaal dat al even summier is als de gestalte en de acteercapaciteiten van zijn hoofdrolspeler, Weng Weng. De flinterdunne plot van een geheimagent die het opneemt tegen een drugskartel dat heroïne in boterhammen smokkelt, is niets anders dan een pretext voor het etaleren van dolle actiescènes en stunts. Gekleed in een John Travolta-achtig wit kostuum ontpopt Agent 00 zich tot een kung fu meester die dood en vernieling zaait. Natuurlijk kan hij hierbij gebruik maken van een aantal gadgets zoals een bril met X-stralen, een vervaarlijke balpen en een vliegend pakje aangedreven door straalmotoren …

Deze ongeziene en buitenissige film vol met hilarische gedubde dialogen, bizarre montages en goedkoop camerawerk, moet iedere liefhebber van de zelfkant van de wereldcinema gezien hebben!

Open Doek 01.05 22:00
Cinema Nova 14.05 24:00
***

BEAST OF BLOOD
Eddie Romero, Philippines/USA, 1970, 35mm, Engelstalige versie, 91’

Dr Lorca (rol van de lokale beroemdheid Eddie Garcia) is een krankzinnige geleerde die op een verlaten tropisch eiland groteske experimenten uitvoert, zoals de transplantatie van hoofden.  John Ashley, een vaste waarde in de Filippijnse B-cinema van de jaren ‘60 en ‘70, bindt de strijd aan met de gekke dokter en wordt hierin bijgestaan door de schone Celeste Yarnall (die net haar minute of fame beleefde in één of ander Elvis Presley vehikel). Maar eerst moeten zij de Vallei van Verdoemenis trotseren waar al de mislukte medische experimenten verblijven.

Deze “no budget” exploitation is een samenraapsel van The Island of Dr Moreau en Frankenstein met een vette knipoog naar de Mondo mockumentaries en genoeg topless modellen om het tienerpubliek van het drive-in circuit op te hitsen. De film is het vervolg op Mad Doctor of Blood Island en Brides of Blood, die tezamen bekend staan als de Blood Island-trilogie, een serie Filippijns-Amerikaanse coproducties geregisseerd door de peetvader van de Filippijnse exploitatie film, Eddie Romero. Deze leerde zijn stiel op de sets van de Roger Corman producties die de Filippijnse jungle als decor gebruikten en de lokale bevolking als goedkope handarbeiders en figuranten. Onder Corman’s supervisie blikte Romero onder meer Black Mama, White Mama met Pam Grier in.

Cinema Nova 21.05 24:00

***

KINATAY
Brillante Mendoza, Filippijnen, 2009, 35mm,  ov tweetalige ot, 105 min

Peping studeert criminologie en wil niets liever dan bij de politie werken en met zijn liefje Cecille trouwen. Voor dit laatste ontbreekt hem het geld en Peping klust daarom links en rechts wat bij. Op een dag krijgt hij het voorstel mee te werken aan een speciale opdracht die flink wat cash opbrengt. Hoewel Peping twijfelt, besluit hij het risico te nemen en mee te gaan op een nachtelijke trip doorheen de straten van Manila die een weg zonder terugkeer blijkt.

Kinatay neemt de kijkers mee op een helletocht. Het voelt aan alsof al het geweld dat zich in de straten van Manila manifesteert, samengeperst zit in één eindeloze, nachtelijke autorit. De nachtopnames waarbij je soms amper de omtrekken van de personages kan ontwaren , passen perfect bij de donkere en duistere sfeer van de film. Mendoza baseerde zich voor deze film op waargebeurde feiten. Als locatie gebruikte hij een politieschool waar de toenmalige rekruten werden opgeleid die zich, onder leiding van hun superieuren, in een geheim doodseskader schuldig maakten aan misdaden, vergelijkbaar met deze uit Kinatay.

Open Doek 25.04 22:30 & 27.04 15:30 & 01.05 15:30
Cinema Nova 16.05 18:00 & 21.05 22:00
***

LOLA
Brillante Mendoza, Filippijnen, 2009, 35mm,  ov tweetalige ot, 110 min

Oma Sepa en oma Puring arriveren beiden in het politiebureau. De ene komt er om haar vermoorde kleinzoon te identificeren, de andere voor het bezoeken van haar kleinzoon, de verdachte die net is opgepakt voor de moord. De twee vrouwen rouwen omwille van dezelfde daad maar om heel verschillende redenen. Allebei zijn ze op zoek naar geld: de een om haar kleinzoon te begraven, de ander om de borgtocht van haar kleinzoon te kunnen betalen.

In zijn allernieuwste film vertelt Billante Mendoza een verhaal over jongeren vanuit het perspectief van twee grootmoeders: twee naturelle personages, gerimpeld en getekend door het leven en de vele ontberingen die ze hebben moeten doorstaan. De hoofdrolspeelsters, de 84-jarige Anita Linda en de 79-jarige and Rustica Carpio, zetten verrassend sterke vrouwen neer die vechten voor dat wat door de jeugd en de opvallend afwezige middengeneratie als vanzelfsprekend wordt genomen: simpelweg overleven. Lola (wat letterlijk grootmoeder betekend) is een ontroerende, sombere en ingetogen film, gedraaid in Mendoza’s hyperrealistische en korrelige stijl.

Open Doek 24.04 13:30 & 27.04 13:30
Cinema Nova 14.05 22:00 & 23.05 20:00

B-films hebben steeds een voorliefde gehad voor het universum van de straat en meer in het bijzonder voor de wereld van de prostitutie. In dit programma belichten we twee facetten: de pooier en de prostituee. Zo is het personage van de pooier een van de emblematische figuren van blaxploitation films. In La mala ordina van Fernando Di Leo stellen we een Italiaanse variant voor van het personage, gespeeld door een oververhitte Mario Adorf die alle registers van de polizieschi (ultra-geweldadige Italiaanse politiefilms uit de jaren 70) opentrekt. Di Leo is de onbetwiste meester van dit genre, waarvan u vorig jaar tijdens het Offscreen festival een voorbeeld kreeg met Milano calibro 9. In La via della prostituzione, onderzoekt de charmante journaliste Black Emanuelle, gespeeld door Laura Gemser, de vrouwenhandel. Een zeldzame aflevering uit de bekende serie films, gedraaid door Joe D’Amato, de koning van de Italiaanse gore die zich hier ontpopt tot pornokeizer.

Als u er nog niet geraakt bent, dan moet u komend weekend zeker afkomen. Animatie van Bruce Bickford en Jiri Bartá, de allerbeste recente indie producties (The Ape, The Immaculate Conception of Little Dizzle) plus zwaardklievende en motorrijdende Japanse babes: wat wil een mens nog meer?